Eerst snappen wat we bouwen

Voordat ik code ging schrijven wilde ik helder hebben hoe het systeem in elkaar zit. Ik heb de flow uitgetekend in drie fases: informatie verzamelen (spraak en camera), analyseren (een taalmodel bouwt het profiel) en reageren (het antwoord wordt weer spraak). Toen ik het zo voor me zag, werd duidelijk dat spraak de basis is van alles. Als de booth je niet verstaat, is er ook geen profiel. Daarom ben ik daar begonnen.

Daarna heb ik een guerrilla test gedaan. Er was nog geen werkende code, dus ik liet een testpersoon het Figma-ontwerp zien en speelde zelf de AI. Ik wilde vooral weten of het omslagmoment werkt: heb je door dat er een profiel van je gemaakt wordt, en wat doet dat met je?

Wat eruit kwam:

• De omslag werkte. De testpersoon had pas bij de reveal door wat er gebeurde. Eerst was hij verbaasd, daarna kon hij erom lachen.
• Het percentage "betrouwbaarheid" op het profiel snapte hij niet.
• Hij zei zelf dat hij makkelijker antwoordt op simpele ja-nee-vragen.
• Na het profiel was meer uitleg nodig over hoe een AI tot aannames komt, anders blijft het bij een grap.

Wat ik leerde: je kan een idee testen zonder één regel code. Die test kostte me een uur en gaf input die ik twee weken later nog gebruikte.